DİKKAT: Bu Sadece Sana Açık Mektuptur!!!
Babalarımız bize borç bırakmamak için çalışıyor, biz hayatımızı zar zor idare ettirmek için çalışıyoruz. Çalışanlar; ödenmeyen sigortalarına, 60 yaşta emekli olacak olmalarına, maaşlarının tuvalet kağıdına yetmez haline aldırmadan, sözde patronların egolarına sabır göstererek, kendini şanslı sayıyor. Zira, bu devirde işsiz olmak da var. Tahmin edilenden fazla olarak, birçoğumuz işsiziz ve işsiz olarak adımız yok. Biz devletin bütçesine giremeyen "gönüllü işsiz"lerle, sadece %17'yiz. Buna karşılık aldığımız her üründe, vergi öderiz. İş sahibi olup, çalışacağımız günün ümidi ile gençliğimizi, yapmak istediklerini yapanlara imrenerek geçiririz. Bizim adımız yoktur. Öyle ki ailenin bile, dikiş tutturamayan çocuğuyuzdur. Can ciğer bir iki dostumuz dışında bizi seven de olmaz pek, malum çıkar dünyasında cebinde olan para kadar adamsındır. Yine de kimse senin aldığın her ihtiyacında vergi ödediğini düşünmez, bundan dolayı seni kimse kutlamaz. Bizim, ulaştığımız ...